منطقه ساحلی بشیکتاش که کاخ دولماباغچه در آن قرار دارد، در گذشته یکی از خلیجهای بسفر بوده و صحنه فعالیتهای دریانوردی به شمار میرفته است. این خلیج که از دوران باستان بهعنوان بندری طبیعی و پناهگاه کشتیها شناخته میشد، در دوره بیزانس نیز مورد توجه حاکمان قرار گرفت و کاخهای سلطنتی در این منطقه ساخته شد.
منطقه ساحلی که در دوره عثمانی بهعنوان بندری برای لنگر انداختن کشتیهای ناوگان و برگزاری مراسم دریانوردی به کار میرفت، با پر شدن آن در قرن 16 نام «دولماباغچه» را به خود گرفت. هرچند اقامتگاه رسمی کاخ توپکاپی بود، اما منطقه «دولماباغچه» نیز بهتدریج به یکی از مکانهای مورد علاقه برای بازدید تبدیل شد و بهعنوان باغ خصوصیِ متعلق به سلطان و دودمان مورد استفاده قرار گرفت. تا قرن 19، مجموعه عمارتها و کوشکهایی که بر روی این باغ خصوصی ساخته شده بود، «کاخ ساحلی بشیکتاش» نام داشت. اما در قرن 19، همانگونه که بادهای نوسازی و مدرنیزاسیونِ عصر بر فرهنگ و اداره عثمانی اثر میگذاشت، بر کاخهای آن نیز تأثیر مینهاد. باشکوهترین اثرِ برآمده از این موج نوسازی، کاخ دولماباغچه است که امروز نیز عنوان سومین بنای کاخ بزرگ استانبول را در اختیار دارد.
دوره سلطان عبدالمجید (1839-1861) زمانی است که احساس میشد بناهای کاخ ساحلی بشیکتاش از نظر کارکردی دچار کمبود هستند. تصمیم گرفته شد این بناها تخریب شده و بهجای آن کاخ دولماباغچه ساخته شود. ساخت کاخ دولماباغچه که در 13 ژوئن 1843 آغاز شد، در 7 ژوئن 1856 به بهرهبرداری رسید. این کاخ در زمینی به وسعت 110 هزار مترمربع و مشرف به بسفر، در موقعیتی قرار دارد که بر منظرهای باشکوه حکمفرماست.
برنامه تور
10.00 حرکت از مدرسه
11.00 رسیدن به کاخ دولماباغچه
14.00 حرکت از کاخ دولماباغچه به سمت مدرسه
15.00 رسیدن به مدرسه